Behoefte om te hechten

Zowel de Speyertherapie als de Emotionally Focused Therapie zijn gebaseerd op de z.g. hechtingstheorie, volgens welke iedereen de primaire behoefte heeft om zich te hechten aan anderen: aan ouders, aan je partner, aan je kinderen. Deze aangeboren hechtingsbehoefte en de daarmee samen hangende angst voor scheiding en isolement, vormen een primaire drijfveer voor ons handelen. De baby zoekt naar emotionele en fysieke zorg en veiligheid. Speyer noemde dit ouderprogrammering. Als de ouder de emoties van de baby spiegelt, kan de baby een zelfgevoel ontwikkelen. Daarmee wordt de psyche van de baby gevormd. Als de ouder echter zelf niet veilig gehecht is, dan is de kans groot dat ook de baby niet veilig gehecht zal zijn. Een onveilig gehecht kind heeft een laag zelfbeeld en beschouwt anderen met achterdocht.

Hechtingsstijlen

Mensen kunnen zich op verschillende manieren aan hun partner hechten. De een is afhankelijker van een relatie dan de ander. Sommige relaties kennen veel spanningen en problemen, anderen niet. De manier waarop mensen zich aan hun partner hechten, heeft vooral te maken met hoe ze omgaan met emotionele intimiteit binnen hun relatie. In de psychologie onderscheid men daarbij een viertal manieren waarop mensen zich aan een partner hechten: de zekere hechtingsstijl, de afwijzende/vermijdende hechtingsstijl, de gepre-occupeerde en de angstig/vermijdende hechtingsstijl.

Hechtingsproblemen

Omdat in de jeugd aangeleerde patronen behoorlijk hardnekkig zijn, nemen mensen deze vaak mee naar de volwassenheid. Mensen gaan zich aan hun partner hechten, zoals ze dat in hun jeugd aan ouders hebben gedaan. Dat kan allerlei persoonlijke problemen opleveren bij degene die ze ervaart,maar ook relatieproblemen, simpelweg omdat de relatie met de partner nu eenmaal anders is dan de relatie met de ouders. En hebben mensen vroeger niet op de juiste manier geleerd om met liefde en intimiteit om te gaan, dan benaderen ze hun relatie niet zoals die in het "hier-en-nu" is, maar met een vertroebelde blik, door negatieve ervaringen uit het verleden.

Dr. Simon Speyer heeft op basis daarvan een relatiespel ontwikkeld. Niet zo maar een spelletje, maar een serieuze zelfanalyse om te ontdekken hoe menselijke relaties voortdurend onderhevig zijn aan signalen van z.g. ouderlijke programmering. Klik maar eens op Speyer Relatiespel en ervaar of ook bij jou of je partner vroegere emotionele programmering nog invloed heeft op hoe je met relaties omgaat?

Ruzie en conflicten

Hechtingsproblemen kunnen vervelende gevolgen hebben voor de relatie. Ze kunnen leiden tot onredelijke jaloezie, overspel, sexuele problemen en emotionele verwijdering. Daarnaast leiden ze tot een negatieve manier van communiceren. Zo geven mensen met hechtingsproblemen vaak een negatieve uitleg aan het gedrag van hun partner, kunnen ze in een patroon van aandringen en terugtrekken of aantrekken en afstoten terechtkomen. Kruisverhoren kunnen deel gaan uitmaken van de dagelijkse communicatie of ze ku nnen afwijzingen gaan zien in onschuldige gebeurtenissen. Dit alles kan leiden tot ruzie en conflicten, die de relatie ondermijnen, terwijl ze van elkaar houden.

De echtpaartherapie is niet alleen gericht op verbetering van de relatie zelf, maar ook op het vermogen van de partners om vanuit een verbeterd zelfgevoel andere problemen, zoals angsten en depressies, aan te kunnen. Negatieve interacties tussen partners volgen een circulair patroon, waarin deze interacties zowel oorzaak als gevolg zijn. Doel van de partnerrelatie therapie is om deze cirkel te doorbreken, zodat een nieuw patroon kan ontstaan. De ervaring leert, dat mensen vanzelf weer toegang krijgen tot reeds bestaande probleemoplossende en communicatieve vaardigheden als zij zich niet meer bedreigd voelen door mogelijk verlies van hun veilige basis.

Informatie Aanvraag

Selecteer uw interesses, en geef aan hoe u geinformeerd wilt worden